Scott Tiger Tech Blog

Blog technologiczny firmy Scott Tiger S.A.

Archiwum dla wrzesień, 2012

Android – pakiety bezpieczeństwa

Autor: Piotr Karpiuk o 11. września 2012

Ocenia się, że w ciągu ostatniego roku ilość mobilnego malware’u wzrosła ponad 100-krotnie (z ok. 250 do ok. 30 tys.), a najbardziej narażeni są użytkownicy Androida – według szacunków ofiarą wirusów na ten system w ciągu ostatnich 12 miesięcy padło ponad 6 mln osób. W związku z tym wzrosło zapotrzebowanie na aplikacje bezpieczeństwa. Obecnie skuteczność skanerów antywirusowych osiągnęła poziom sprawności Windows.

Czego dziś można oczekiwać od dobrych programów antywirusowych?

  • wykonują skanowanie w chmurze, tzn. porównują nieznane szkodniki z należącą do producenta bazą danych (TrustGo, Sophos),
  • sprawdzają pod kątem szkodników nie tylko aplikacje mobilne, ale też wiadomości SMS i MMS oraz strony internetowe (avast!),
  • nieznacznie tylko obciążają system (najlepsze obciążają procesor w 1-2%, np. avast!, Sophos; najgorsze nawet 20%),
  • lokalizacja i blokada zgubionego telefonu (za pomocą komend SMS lub strony internetowej),
  • funkcja usuwania wszystkich danych użytkownika (w praktyce tylko Eset robi to na tyle skutecznie aby nie dało się odzyskać przynajmniej części z nich),
  • blokowanie wybranych aplikacji aby zabezpieczyć telefon przed dziećmi (obecnie tylko TrendMicro),
  • audyt zainstalowanych aplikacji pod kątem żądanych uprawnień (TrustGo, Sophos).

Wybierając antywirusa zdecydowanie warto polegać na renomowanych producentach – większość z nich w testach wykrywa ponad 90% malware’u. Często fałszywe aplikacje stroją się w dodatki do nazw w rodzaju „Antivirus” czy „Defender”, ale nie wykrywają ani jednego wirusa. Najlepsze antywirusy kosztują ok. 30 euro za rok (F-Secure, McAfee), ale niewiele pod względem stopnia ochrony odstępują od nich aplikacje darmowe: TrustGo, avast! i Sophos.

(Na podstawie: CHIP)

Napisany w Android | Brak komentarzy »

Wikipedia – inne spojrzenie

Autor: Piotr Karpiuk o 5. września 2012

Kliknij, aby przejrzeć bazę danych (Google Chrome lub Firefox)

Na wielu stronach Wikipedii występują tzw. infoboksy. Na przykład na stronie hasła Lublin po prawej stronie artykułu mamy stablicowane informacje takie jak powierzchnia miasta, liczba ludności, herb i flaga miasta. Na infoboksy możemy spojrzeć jak na rekordy tabel relacyjnej bazy danych.

W źródle artykułu Wikipedii typowy infoboks wygląda tak:

{{POL miasto infobox
 |nazwa                 = Lublin
 |zdjęcie               = Collage of views of Lublin.jpg
 |herb                  = POL Lublin COA 1.svg
 |flaga                 = POL Lublin flag 1.svg
 |dewiza                = [[Fidelitatem et Constantiam|''Fidelitatem et Constantiam'' (''Wierność i Stałość'')]]
 |województwo           = [[Grafika:POL województwo lubelskie flag.svg|20px]][[województwo lubelskie|lubelskie]]
 |założono              = [[VI wiek]]
 |powierzchnia          = 147
 |wysokość              = 163-238
 |populacja             = 348 567
 |rok populacji         = 31.03.2011
 |gęstość               = 2371
 |strefa numeracyjna    = (+48) 81
 |kod pocztowy          = 20-001 do 20-999
 |tablice rejestracyjne = LU
 |stopniN = 51 |minutN = 14 |sekundN = 53
 |stopniE = 22 |minutE = 34 |sekundE = 13
 |adres urzędu miasta   = plac Łokietka 1<br />20-109 Lublin
 |www                   = http://www.um.lublin.pl/
}}

Po ściągnięciu sobie zawartości całej Wikipedii (np. ze strony dumps.wikimedia.org) i odpowiednim sparsowaniu infoboksów otrzymujemy kilkaset tabel z całkiem interesującymi danymi – statystyki państw, miast, lista wszystkich piłkarzy, artystów, żołnierzy itp.

Klikając obrazek po prawej, otwieramy aplikację webową pozwalającą przejrzeć bazę. W drzewku po lewej dla każdego wierzchołka w nawiasie kwadratowym liczba tabel, w nawiasie okrągłym liczba rekordów w tabelach. Podgląd danych w tabeli ograniczyłem do 500 wierszy ze względów wydajnościowych. W opisie struktury tabeli dla każdej kolumny podane jaki procent tej kolumny jest wypełniony.

Napisany w WWW | Brak komentarzy »

Opus – nowy dźwięk dla sieci

Autor: Piotr Karpiuk o 3. września 2012

Istniejące kodeki z dziedziny telekomunikacji są wprawdzie szybkie, ale nie są w stanie wygenerować dobrej jakości. Z kolei klasycznym kodekom muzycznym (np. AAC, MP3) brakuje zdolności pracy w czasie rzeczywistym. Nowy, opensource’owy i pozbawiony opłat licencyjnych standard audio o nazwie Opus obiecuje zajmować mniej szerokości pasma przy równoczesnym podwyższeniu jakości audio – wszystko w czasie rzeczywistym. Ma to sprostać potrzebom współczesnego Internetu, gdzie coraz więcej ruchu jest generowana przez Voice over IP i strumieniowanie muzyki, szczególnie w niezbyt szybkich i dość drogich sieciach telefonii komórkowej.

Na początku września IETF podniósł protokół do rangi oficjalnego standardu i tym samym Opus stał się częścią HTML5.

Opus jest kodekiem stratnym, a przy jego projektowaniu wzięto na warsztat, zmodyfikowano i zoptymalizowano dwa istniejące kodeki (kodek hybrydowy): CELT (ang. Constrained Energy Lapped Transform, część rodziny OGG) oraz SILK, pochodzący od Skype i stosowany w nim od wersji 3 aplikacji. SILK sprawdza się szczególnie dobrze w przypadku sygnałów próbkowanych z niską częstotliwością, np. w rozmowie telefonicznej. Obydwa kodeki mogą działać symultanicznie, przez co możemy mówić o trzech trybach Opus: tryb SILK tylko do transmisji mowy przy niewielkiej szerokości pasma, tryb hybrydowy dla transmisji mowy w najlepszej jakości i tryb CELT do transmisji samej muzyki.

Użytkownicy Firefoksa od wersji 15 mogą odtwarzać pliki Opus bez wtyczki, a pod adresem opus-codec.org/examples można posłuchać próbek.

Napisany w HTML5, Uncategorized | Brak komentarzy »