Scott Tiger Tech Blog

Blog technologiczny firmy Scott Tiger S.A.

Archiwum dla Czerwiec 26th, 2013

Drzewo stożkowe 3D

Autor: Piotr Karpiuk o 26. czerwca 2013

Drzewo stożkowe 3D (ang. 3D cone tree) to efektywnie wykorzystująca powierzchnię ekranu metoda wizualizacji dużych hierarchicznych struktur danych. Każdy wierzchołek wyświetlany jest na szczycie wyimaginowanego stożka prostego, a dzieci tego wierzchołka u podstawy stożka. Przydaje się też odpowiednia przestrzenna perspektywa. G.Robertson i in. (patrz literatura na końcu) przekonują, że drzewo stożkowe najlepiej nadaje się do sporych, szerokich, płytkich, niesymetrycznych struktur drzewiastych źle się rysujących na płaskiej powierzchni (konkretne ograniczenia 3D: do 1000 wierzchołków, 10 poziomów, max. stopień wierzchołka 30, brak symetrii ułatwia wgląd do wewnątrz). Dobre zastosowania to podobno drzewo katalogów UNIXa (600 katalogów, 10 tys. plików) i struktura dużej korporacji takiej jak Xerox (liczącej ok. 600 ludzi, wyliczenie ich w tabelce zajęłoby ok. 80 drukowanych stron).

W przypadku obiektów trójwymiarowych oprócz wykorzystywania systemu percepcji człowieka (wspomaganego np. przez oświetlenie i rzucane cienie), istotne są również możliwości interakcji z taką strukturą danych (edycja, czyli tzw. gardening), przy czym podkreśla się że interakcja taka powinna być zdecydowanie animowana, a czas animacji dla pojedynczej operacji użytkownika oscylować w czasie ok. 1 sekundy – jest to podejście powszechnie przyjęte w środowiskach CAD.

Proponowane interaktywne ułatwienia i operacje na takim drzewku:

  • selekcja wierzchołka rozświetla go i ścieżkę do korzenia, a także odpowiednio obraca scenę tak aby wszystkie te elementy znalazły się „na wierzchu”. Krytyka: rotacja jest w rzeczywistości innym rodzajem przewijania (ang. scrolling),
  • rybie oko (ang. fisheye view),
  • przesunięcie wierzchołka w stronę rodzica ukrywa całe poddrzewo,
  • usuwanie wszystkiego z wyjątkiem poddrzewa o wskazanym wierzchołku,
  • tekstowe przeszukiwanie etykietek wierzchołków i krawędzi: w trakcie wyszukiwania rozjaśniają się wierzchołki już znalezione, obok nich pojawia się mały pasek informujący o pozycji w wynikach (ang. score).

Niejako z definicji ten typ wizualizacji najlepiej nadaje się do struktur hierarchicznych; tym niemniej, gdy chcemy pokazać graf z małą ilością cykli, wystarczy je rozerwać, narysować powstałe drzewo, po czym dorysować usunięte wcześniej krawędzie.

Literatura

Napisany w datavis | Brak komentarzy »